Dojazd rozkopaną Łodzią. Jak remonty ulic zabijają frekwencję na wydarzeniach?

Prawie każda próba dotarcia na koncert w centrum kończy się dzisiaj furią. Łódź przypomina obecnie jeden wielki plac budowy bez końca. Remonty ulic stały się prawdziwym przekleństwem dla lokalnej kultury. Jak te wieczne wykopki zabijają frekwencję na ważnych wydarzeniach? W dzisiejszym felietonie sprawdzam, dlaczego łodzianie coraz częściej rezygnują z wyjść. Zobacz, jak logistyczny paraliż niszczy wysiłek niezależnych twórców.

Miasto, które stało się pułapką

Planowanie wieczornego wyjścia przypomina teraz skomplikowaną operację wojskową. Musisz brać poprawkę na zamknięte skrzyżowania i nagłe zmiany organizacji ruchu. Wyjazd z domu z godzinnym zapasem często okazuje się niewystarczający. Stoisz w korku, patrząc na kolejne czerwone światła i barierki. Ta frustracja skutecznie zabija jakąkolwiek chęć obcowania ze sztuką. Zamiast skupić się na muzyce, myślisz tylko o straconym czasie. Miasto wessało twoją energię, zanim w ogóle dotarłeś do celu.

Cześć! Jesteśmy Stowarzyszenie
Dom Kultury Niezależnej! 
Podaruj nam 1,5%! 
Nasz KRS 0000543423.
Dziękujemy!

Puste krzesła w niezależnych klubach

Dla małych, oddolnych inicjatyw ten komunikacyjny paraliż to wyrok. Wielkie festiwale jakoś sobie poradzą dzięki ogromnej machinie promocyjnej. Jednak kameralne koncerty i niszowe wystawy cierpią najbardziej. Widz, który ma do wyboru walkę z rozkopaną Łodzią lub wieczór z platformą streamingową, wybiera kanapę. Nie można mu się zresztą specjalnie dziwić. Niezależna kultura traci przez to swoją najcenniejszą tkankę – żywą publiczność. Sale świecą pustkami, bo dojazd stał się po prostu zbyt upierdliwy.

Śmierć spontaniczności w kulturze

Kiedyś po prostu słyszało się o wydarzeniu i szło się na miejsce. Dzisiaj taka spontaniczność w naszym mieście praktycznie nie istnieje. Każdy wypad na miasto trzeba poprzedzić analizą mapy utrudnień. To zabija naturalny obieg kulturalny, który zawsze napędzał łódzki underground. Ludzie zamykają się w swoich osiedlowych enklawach, byle nie ryzykować stania w korkach. Kultura potrzebuje przepływu, a betonowe zapory skutecznie go tamują. Łódź staje się archipelagiem odizolowanych wysp, między którymi nie da się normalnie przemieszczać.

Czy kultura przetrwa to wielkie kopanie?

Organizatorzy robią, co mogą, by przyciągnąć ludzi do swoich dusznych piwnic. Przesuwają godziny startu, licząc na to, że korki chociaż trochę zelżeją. To jednak tylko doraźne próby ratowania sytuacji, która jest dramatyczna. Jeśli dojazd rozkopaną Łodzią nadal będzie tak karkołomny, wiele miejsc po prostu zniknie. Twórcy potrzebują odbiorców, a nie tylko lajków pod postami o odwołanych wydarzeniach. Czas, aby planiści miejscy zrozumieli, że remonty to nie tylko asfalt. To także życie kulturalne, które właśnie teraz powoli wykrwawia się na objazdach.

Artykuł powstał dzięki dotacji przyznanej przez Narodowy Instytut Wolności-Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego.