Rozwój sztuki francuskiej na przestrzeni dziejów

Sztuka francuska ma bardzo długie tradycje i przyniosła ogromny wkład w rozwój światowej sztuki. Podzielmy ją na takie oto okresy:
 
1). XI-XIV wiek — główne formy artystycznego wyrazu to malowidła w manuskryptach, architektura i rzeźba. Francja odegrała główną rolę w tworzeniu stylu gotyckiego. Wielkim osiągnięciem gotyku były katedry (Paryż, Chartres, Reims).
 
2). XV wiek — rozwój rzeźby sepulkralnej, a także malarstwa książkowego. Wyróżnił się nurt dworski (bracia Limburg).
 
3). XVI wiek — wpływy Włochów, ale malarze dworscy, tacy jak J. Clouet, nadal podtrzymywali tradycję miniatury.
 
4). XVIII wiek — wzrost popularności malarstwa pejzażowego. Dwaj wyjątkowi twórcy tego gatunku to: N. Poussin i C. Lorrain.
 
5). XVIII wiek — dominacja francuskiego malarstwa i rzeźby w Europie. Popularnymi malarzami rokokowymi byli W. Watteau, J.H. Fragonard i F. Boucher. Martwe natury J.B. Chardina pokazują wpływy holenderskie. Neoklasycystyczna szkoła francuska została założona przez J.-L. Davida.
 
6). XIX wiek — najbardziej podziwiany malarz tego okresu to D. Ingres. E. Delacroix zdobył uznanie jako przedstawiciel prądu romantycznego. T. Gericault celował w obrazach historycznych i obrazach zwierząt. W połowie wieku G. Courbet zrewolucjonizował sztukę, przełamując wiekowe konwencje. W ślad barbizońskiej szkoły pejzażu poszli impresjoniści: C. Monet, A. Renoir, E. Degas i inni. Pod koniec wieku zwolennik pointylizmu G. Seurat kontynuował idee impresjonizmu. Indywidualny styl P. Cezanne’a i P. Gauguina przygotował grunt dla modernizmu. Wielki wpływ realistycznych rzeźb A. Rodina.
 
7). Początek XX wieku — narodziny fowizmu (H. Matisse, A. Derain). P. Picasso i G. Braque stworzyli podstawy kubizmu.
 
8). Lata 20-ste – Paryż stał się centrum nurtu surrealistycznego.
 
9). Lata 30-ste – nurt kreacji abstrakcyjnej, zapoczątkowany w Paryżu, zaczął się przybierać formę sztuki abstrakcyjnej, skonstruowanej z nieobrazowych, zazwyczaj geometrycznych elementów.
 
10). Po II wojnie światowej — centrum sztuki światowej przeniosło się z Francji do USA. W architekturze jednym z najważniejszych przedstawicieli był Le Corbusier, rozwijały się nowe nurty: postmodernizm, high-tech, dekonstruktywizm (dzielnica La Defense w Paryżu). W rzeźbie dominował abstrakcjonizm (J. Arp). W malarstwie pojawiły się takie kierunki jak informel, art brut, pop-art, kinetyzm i inne. Reprezentantami sztuki figuratywnej byli między innymi Balthus, G. Tisserand. Dominujące miejsce zajęli przedstawiciele Figuration libre (J.-Ch. Blais) i transawangardy (G. Garouste).