Smoki w mitologii japońskiej

Jednym z najczęściej powtarzanych mitologicznych stworzeń na przestrzeni dziejów i takim, które najbardziej interesowało ludzkość, były smoki. Smoki pojawiały się w wielu wierzeniach na przestrzeni całej ludzkości, zarówno zachodnich, jak i wschodnich, ale bez wątpienia jedną z tych mitologii, w których obecność smoków jest największa, była mitologia japońska. 

 

Rodzaje smoków japońskich

Jedną z głównych cech mitologii japońskiej jest jej wpływ otrzymany od pobliskich ludów, dlatego wiele jej mitów i stworzeń pochodzi od obcych ludów, takich jak Chiny czy Indie. Mimo to istnieją również liczne potwory, które wyłoniły się z japońskich opowieści i dlatego w tej pierwszej części musimy porozmawiać o oryginalnych smokach Japonii.

Pierwsze wzmianki o smokach pojawiają się w Kojiki, najstarszej japońskiej książce datowanej na 680 r. p.n.e., oraz w Nihongi, drugiej najstarszej japońskiej książce, datowanej na 720 r. n.e. To pokazuje, że smoki zawsze były kluczowe dla japońskich wierzeń, będąc wężowymi wodnymi bóstwami, które mogą mieć więcej lub mniej mocy w zależności od wielu czynników.

Istnieje wiele smoków wywodzących się z Japonii i w tym dziale wymienimy te, które uważamy za najważniejsze:

Orochi

Najbardziej znany japoński smok. Mając 8 głów i 8 ogonów, mówi się, że ten niebezpieczny smok został zabity przez boga Susanoo.

Watatsumi lub Ryujin

Ten smok ze zdolnością przemiany w człowieka jest podobno władcą mórz i oceanów oraz wszystkich zamieszkujących je stworzeń.

Otohime

Smocza księżniczka mórz i córka Ryujina. Według niektórych źródeł jest przodkiem pierwszego cesarza Japonii.

Wani

Potwór w wierzeniach japońskich, o którym sądzi się, że był krokodylo-podobnym smokiem.

Mizuchi

Rzeczny smok i bóg wody. Uważa się, że przyjmował ofiary, aby powstrzymać problemy z rzeką.

Kiyohime

Pracownica herbaciarni, która dla zemsty przemieniła się w smoka.

Nure-onna

Smok o głowie kobiety i ciele węża, podobno zabijał tych, którzy zbliżali się do jego rzek.

Zennyo

Człowiek z wężowym ogonem, który reprezentował deszcz.